Welkom op mijn blog die gewijd is aan het gebruik van ICT- en in bijzonder Web 2.0-tools, in de taalklas. Ik heb deze blog in de eerste plaats gemaakt voor collega’s die net als ik op zoek zijn naar nieuwe manieren om authentieke communicatie de klas binnen te ‘smokkelen’, om zo de studenten te motiveren en te laten genieten van een vreemde taal. Het Web 2.0 is daarvoor een ideaal instrument, denk ik.

Nu, het aantal nieuwe Web 2.0-tools schiet vandaag werkelijk als paddenstoelen uit de grond. Het doel van deze blog is echter niet om er daar zoveel mogelijk van te bespreken. Ik probeer me net te beperken tot diegene die ik nu al gebruik of waarvan ik denk dat ze in de toekomst nog van pas kunnen komen. Ik hoop in elk geval dat u er iets aan heeft en dat het een inspiratiebron kan zijn voor uw eigen lespraktijk. Het spreekt voor zich dat vragen, opmerkingen en suggesties steeds van harte welkom zijn!

Klik hier voor de Spaanse "tegenhanger" van deze blog. Para la versión española de este blog, da clic aquí


zondag 25 augustus 2013

Laat je studenten deelnemen aan... 'the big conversation on the Web 2.0'

Voor mijn cursus 'Communicatietraining Frans 1' heb ik een nieuwe opdracht bedacht die samengevat hierop neerkomt:
"Publiceer -minstens- 8 waardevolle bijdragen op -minstens- 5 verschillende Web 2.0-sites naar keuze"


De studenten kunnen bijvoorbeeld vragen stellen op een forum of er vragen van anderen beantwoorden (over hun favoriete zanger, een kookforum, een filmforum, enz.). Ze kunnen ook een reactie nalaten op een blog, een artikel op Wikipedia schrijven of aanpassen, een recensie schrijven over een CD/boek/restaurant, enz.
De ultieme uitdaging is om reacties/commentaren te krijgen op hun publicaties van native speakers. Tijdens de 3 à 4 lessen die ik hiervoor uittrek, krijgen de studenten de kans om aan mij en hun medestudenten vragen te stellen en kan ik hen waar nodig bijstaan.
Ze stellen een lijst op van 25 zaken die ze hebben bijgeleerd (woordenschat, zinsstructuren, uitdrukkingen) en maken ten slotte een Powerpoint-presentatie die ze voorstellen op het mondeling examen. Daarin vertellen ze over hun ervaringen en ligt de focus op wat ze hebben bijgeleerd (op taalkundig, cultureel, persoonlijk vlak) en welke nieuwe strategieën ze hebben gebruikt om hun (taal- en andere) problemen op te lossen.
Het vernieuwende van de activiteit zit hem in het feit dat hun publicaties zélf NIET op taalkundig vlak worden geëvalueerd, maar enkel de presentatie. Deze aanpak biedt, mijns inziens, een aantal belangrijke voordelen:
  • De studenten krijgen op die manier volop de kans om zich te richten op de inhoud, waardoor authentieke, betekenisvolle communicatie kan ontstaan.
  • Hun intrinsieke motivatie wordt versterkt, doordat ze enerzijds kunnen kiezen voor thema's die hen werkelijk interesseren en anderzijds door de uitdaging reacties te krijgen door native speakers.
  • De docent kan de "producties" van de studenten anders benaderen (meer en diepgaander corrigeren) TIJDENS het leerproces, aangezien hij ze nadien niet op taal hoeft te quoteren.
  • Het accent ligt minder op het eindprodukt, maar des te meer op het leerproces, de interactie.
  • De focus ligt niet louter op het taalkundig aspect: ook culturele elementen krijgen aandacht.
  • De student leert (nieuwe) strategieën aan om zijn taal- en andere problemen op te lossen.
  • De docent krijgt de rol van "begeleider" en geeft ondersteuning op maat. Het laat je als docent toe om op een meer gedifferentieerde manier les te geven en feedback te geven op het niveau van de individuele student.
  • Hoewel de focus niet op de vorm ligt, leert de student toch (actief) woordenschat en grammaticale structuren bij. Hij kiest daarbij zélf wat hij wil onthouden, maar moet dit wel kunnen verantwoorden op het mondeling examen.
  • Enz.
Mijn inspiratie voor deze opdracht vond ik na het bijwonen van een presentatie in Louvain-la-Neuve van Christian Ollivier, professor taaldidactiek aan de Universiteit van La Réunion. Hij had het o.a. over de limieten van klassieke communicatie-opdrachten, die ik eerder ook al had ervaren. Het louter feit namelijk dat hun bijdrage op taal (de vorm) zal worden geëvalueerd, houdt veel studenten tegen om te focussen op de inhoud. Christian Ollivier stelt dat de studenten in de grond niet communiceren met wie ze geacht worden te communiceren (met name de lezer van het forum, de schrijver van het blogartikel, enz.), maar dat ze onrechtstreeks communiceren met diegene die hen nadien zal evalueren... de docent!! Hij pleit er daarom voor om, NAAST de klassieke communicatie-opdrachten (die hij geenszins afschrijft!) OOK andere, alternatieve activiteiten te organiseren waarbij de student de kans krijgt om in de vreemde taal deel te nemen aan "real-life"-taken.
Hij schreef hier ook een bijzonder interessant boek over "Le Web 2.0 en classe de langue", dat ik iedereen kan aanraden.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen